هیدکی کامیا، بازی ساز سرشناس ژاپنی و خالق مجموعه هایی مانند Devil May Cry و Bayonetta، بار دیگر با اظهارنظرهای صریح خود خبرساز شده است. او این بار به سراغ یکی از محبوب ترین ماجراجویی های تاریخ نینتندو رفت و مکانیزم های The Legend of Zelda: The Wind Waker را با لحنی بسیار تند زیر سؤال برد؛ اظهارنظری که خیلی زود میان طرفداران این مجموعه جنجال به پا کرد.
کامیا به خاطر بیان بدون تعارف دیدگاه هایش در شبکه اجتماعی ایکس شناخته می شود و معمولاً در پاسخ به کاربران، حتی اگر طرف مقابل از طرفداران دوآتشه یک شرکت یا مجموعه خاص باشد، موضع خود را عقب نمی کشد. این بار نیز انتقاد او از طراحی و مکانیزم های بازی، واکنش های زیادی از سوی هواداران نینتندو به همراه داشت. شدت بحث به حدی رسید که این بازی ساز تصمیم گرفت برای ادامه حضور در گفت وگوها و پاسخ دادن به کاربران، اشتراک ایکس پریمیوم تهیه کند.
انتقاد تند کامیا از طراحی این ماجراجویی کلاسیک
محور اصلی اظهارات کامیا، مکانیزم هایی بود که بخش مهمی از تجربه ماجراجویی در این عنوان را تشکیل می دهند. او با استفاده از تعبیری بسیار تند، این عناصر را عملاً «زباله» توصیف کرد و نشان داد که از برخی تصمیم های طراحی بازی رضایت ندارد. هرچند طرفداران معمولاً از این اثر به عنوان یکی از متفاوت ترین نسخه های سری یاد می کنند، کامیا ظاهراً با نگاه رایج درباره کیفیت مکانیزم های آن هم نظر نیست.
این واکنش الزاماً به معنای زیر سؤال بردن تمام ارزش های بازی نیست. آثار قدیمی، به ویژه بازی هایی که در زمان عرضه رویکردی متفاوت داشته اند، ممکن است از نگاه سازندگان دیگر با نقدهای جدی مواجه شوند. طراحی مراحل، شیوه جابه جایی در جهان بازی، تعامل با محیط و ریتم پیشرفت، همگی موضوعاتی هستند که می توانند برای گروهی از بازیکنان جذاب و برای گروهی دیگر خسته کننده یا ناکارآمد باشند.
کامیا در توضیحی بازنویسی شده تأکید کرد که از نظر او، برخی مکانیزم های این عنوان ارزش دفاع کردن ندارند و به همین دلیل انتقاد خود را با لحنی کاملاً صریح مطرح کرد.
چرا خرید ایکس پریمیوم خبرساز شد؟
بخش غیرمنتظره ماجرا، تصمیم کامیا برای خرید اشتراک پولی شبکه اجتماعی ایکس بود. طبق اطلاعات منتشرشده، او این اشتراک را تهیه کرد تا بتواند در ادامه بحث با کاربران و طرفداران نینتندو مشارکت داشته باشد. این اقدام نشان می دهد که گفت وگوها فقط به یک اظهارنظر کوتاه محدود نمانده و به بحثی طولانی تر میان بازی ساز و جامعه طرفداران تبدیل شده است.
کامیا پیش از این نیز بارها در ایکس درباره موضوعات مختلف صنعت بازی، طراحی گیم پلی و برداشت های کاربران از آثار مشهور اظهار نظر کرده است. سبک بیان او معمولاً مستقیم، تند و گاهی تحریک کننده است؛ به همین دلیل هر بار که درباره یک بازی محبوب صحبت می کند، واکنش ها در مدت کوتاهی افزایش پیدا می کنند. در این مورد نیز طرفداران نینتندو از یک سو از تجربه شخصی خود دفاع کردند و از سوی دیگر، برخی کاربران با دیدگاه او درباره نقاط ضعف طراحی موافق بودند.
Wind Waker چرا برای نینتندو اهمیت دارد؟
این عنوان یکی از نسخه های مهم و متفاوت مجموعه ماجراجویی نینتندو محسوب می شود. بازی با سبک بصری کارتونی و طراحی سل شید، در زمان معرفی با واکنش های دوگانه روبه رو شد؛ اما به مرور توانست جایگاه ویژه ای میان بازیکنان پیدا کند. دنیای وسیع، سفر دریایی، جزیره های متعدد، معماهای محیطی و تمرکز بر اکتشاف، هویت منحصربه فردی به آن بخشیده اند.
با وجود محبوبیت گسترده، این بازی از نقد مصون نبوده است. برخی بازیکنان از طولانی بودن سفرهای دریایی، تکرار بعضی فعالیت ها یا ریتم کند بخش هایی از ماجراجویی انتقاد کرده اند. همین موارد می تواند توضیح دهد که چرا یک بازی ساز باسابقه مانند کامیا، به جای تمرکز بر ظاهر هنری یا میراث تاریخی اثر، مستقیماً به سراغ مکانیزم های آن رفته است.
اهمیت این اظهارنظر بیشتر از آن جهت است که کامیا خود سابقه ساخت بازی های اکشن تأثیرگذاری را دارد؛ آثاری که به طراحی مبارزات سریع، کنترل دقیق و عمق مکانیکی مشهور هستند. طبیعی است که او هنگام بررسی یک بازی ماجراجویی، حساسیت بیشتری نسبت به نحوه اجرای مکانیزم ها، جریان بازی و میزان رضایت بخش بودن تعاملات داشته باشد. با این حال، تفاوت میان اهداف طراحی این عنوان و بازی های اکشن ساخته شده توسط کامیا نیز نباید نادیده گرفته شود.
در نهایت، این جنجال احتمالاً باعث نخواهد شد جایگاه اثر در تاریخ نینتندو تغییر کند، اما بار دیگر نشان می دهد که حتی بازی های کلاسیک و محبوب نیز می توانند از زاویه ای متفاوت مورد نقد قرار بگیرند. واکنش تند هواداران و ادامه بحث در ایکس، شکاف میان نگاه نوستالژیک بازیکنان و ارزیابی فنی سازندگان دیگر را به خوبی آشکار کرده است.
به نظر می رسد اهمیت این خبر بیشتر در برخورد دو فرهنگ متفاوت خلاصه می شود: طرفدارانی که با خاطرات و تجربه شخصی از یک اثر دفاع می کنند و بازی سازی که آن را از زاویه طراحی و کارکرد مکانیزم ها می سنجد؛ همین تضاد است که این بحث را برای جامعه بازی جذاب و ادامه دار کرده است.
