در یک کشف شگفت انگیز، محققان دریافتند که ارتباطات نخستی ها، فراتر از صداهای ساده و غریزی، حاوی الگوهای دستوری پیچیده است. این یافته ها که به تازگی در مجلات علمی منتشر شده است، نویدبخش درک عمیق تری از ریشه های تکامل زبان در پستانداران است و نشان می دهد که شاید توانایی استفاده از دستور زبان منحصر به انسان نباشد.
زبان پیچیده تر از آنچه فکر می کردیم
تا پیش از این تصور می شد که زبان انسان، با ساختار دستوری پیچیده و قواعد مشخص، یک ویژگی منحصر به فرد محسوب می شود. با این حال، مطالعات جدید نشان می دهد که نخستی ها، از جمله شامپانزه ها و میمون ها، از الگوهای منظمی در تولید و درک صداها استفاده می کنند که می توان آن ها را به نوعی «دستور زبان» تعبیر کرد. این الگوها شامل ترتیب خاصی از صداها، تکرار آن ها و همچنین تغییرات ظریف در لحن و زیر و بم صدا است.
محققان با استفاده از ابزارهای پیشرفته تحلیل صوتی و مشاهده دقیق رفتارهای ارتباطی نخستی ها در محیط های طبیعی و اسارت، دریافتند که این موجودات قادر به ایجاد ترکیبات صوتی هستند که معنای متفاوتی را منتقل می کنند. به عبارت دیگر، آن ها نه تنها صداهایی را تولید می کنند که نشان دهنده نیازهای اولیه مانند غذا یا خطر هستند، بلکه می توانند با تغییر ترکیب این صداها، اطلاعات پیچیده تری را منتقل کنند.
به عنوان مثال، محققان متوجه شده اند که شامپانزه ها در حین شکار، از ترکیب خاصی از صداها برای هماهنگی با یکدیگر استفاده می کنند. این صداها نه تنها به هماهنگی در حمله کمک می کنند، بلکه اطلاعاتی درباره نقش هر فرد در شکار و همچنین موقعیت شکار را نیز منتقل می کنند. این نوع هماهنگی و انتقال اطلاعات، نیازمند وجود یک سیستم ارتباطی پیچیده با قواعد دستوری مشخص است.
زمینه و پیش زمینه: تکامل زبان
تکامل زبان یکی از پیچیده ترین و بحث برانگیزترین موضوعات در علم است. نظریه های مختلفی در این زمینه وجود دارد، اما هیچ نظریه واحدی نمی تواند به طور کامل تمام جنبه های این پدیده را توضیح دهد. یکی از نظریه های رایج، نظریه تکامل تدریجی است که معتقد است زبان انسان به تدریج از سیستم های ارتباطی ساده تر در نیاکان اولیه ما تکامل یافته است.
این یافته های جدید در مورد ارتباطات نخستی ها، به تقویت این نظریه کمک می کند و نشان می دهد که ریشه های زبان، بسیار قدیمی تر از آنچه تصور می شد، است. همچنین، این یافته ها حاکی از آن است که فشار انتخابی برای ایجاد یک سیستم ارتباطی پیچیده، ممکن است در شرایط خاصی مانند زندگی گروهی و نیاز به هماهنگی در شکار، در نخستی ها نیز وجود داشته است.
به گفته دکتر الیزابت کالدول، سرپرست تیم تحقیقاتی: «ما دریافتیم که نخستی ها می توانند صداها را به ترتیب مشخصی قرار دهند و این ترتیب، معنای پیام را تغییر می دهد. این نشان دهنده وجود یک سیستم دستوری ابتدایی است که مشابه اصول کلی زبان انسانی عمل می کند.»
تحقیقات در این زمینه همچنان ادامه دارد و محققان امیدوارند با بررسی دقیق تر ارتباطات نخستی ها، بتوانند به درک بهتری از تکامل زبان و همچنین شناخت بهتر ساختار مغز و فرآیندهای شناختی آن ها دست یابند. این تحقیقات می تواند به ما کمک کند تا بفهمیم چگونه انسان ها توانسته اند چنین سیستم ارتباطی پیچیده ای را تکامل دهند و چگونه می توانیم با حیوانات دیگر ارتباط برقرار کنیم.
در نگاه اول، این کشف به ما یادآوری می کند که مرز بین انسان و سایر حیوانات، آنقدرها هم که فکر می کردیم واضح نیست و ممکن است بسیاری از توانایی هایی که ما آن ها را منحصر به خود می دانیم، در سایر گونه ها نیز به نوعی وجود داشته باشد. تشخیص الگوهای پیچیده ارتباطی در نخستی ها، دریچه ای جدید به درک توانایی های شناختی حیوانات باز می کند.
منبع: زومیت
