یک ستاره در حال بلعیدن همسایه فضایی خود
اخترشناسان با استفاده از داده های جمع آوری شده توسط تلسکوپ های مختلف، پدیده ای نادر و چشمگیر را رصد کرده اند: یک ستاره در فاصله تقریبی ۳۰۰ سال نوری از زمین که در حال بلعیدن ستاره همراه خود است. این رویداد که در مورد ستاره ای به نام ZTF J0440+2325 رخ می دهد، نگاهی بی نظیر به فرآیندهای تکاملی ستاره ها و سیستم های دوتایی فراهم می کند.
این پدیده در حقیقت تکرار یک رویداد استثنایی است که قبلاً نیز در سال ۲۰۱۵ توسط همین گروه از اخترشناسان و با مورد مشابهی به نام ستاره ی اپسیلون اریگوس (Epsilon Eridani) کشف شده بود. اما این بار، مشاهدات دقیق تر و با جزئیات بیشتر، امکان درک عمیق تری از فرآیند بلعیدن یک ستاره را فراهم کرده است.
سیستم ZTF J0440+2325 یک سیستم دوتایی است، به این معنی که از دو ستاره تشکیل شده است که به دور یکدیگر می چرخند. یکی از این ستاره ها، یک غول سرخ است که در پایه های پایانی عمر خود قرار دارد و به طور قابل توجهی منبسط شده است. این غول سرخ، به دلیل گرانش قوی خود، در حال جذب ماده ی ستاره ی همراهش است.
همانطور که در نمودارهای تغییرات روشنایی این ستاره مشهود است، فرآیند بلعیدن به صورت دوره ای رخ می دهد و هر بار باعث افزایش قابل توجه ی میزان نور ساطع شده از سیستم می شود. این افزایش روشنایی، نشان دهنده ی این است که ماده ی ستاره ی همراه پس از انتقال به سطح غول سرخ، گرم شده و انرژی بیشتری منتشر می کند.
دکتر الیور بویار (Olivier Boyer)، سرپرست این تیم تحقیقاتی، در این باره می گوید: «این مشاهدات، فرصتی نادر برای مطالعه ی دقیق فرآیندهایی فراهم می کند که در طی تکامل ستاره ها رخ می دهند. ما می توانیم با بررسی جزئیات این رویداد، درک بهتری از چگونگی پایان عمر ستاره ها و تشکیل ساختارهای جدید در فضا داشته باشیم.»
این فرآیند به ما اجازه می دهد تا درک کنیم که ستاره ها چگونه با یکدیگر تعامل دارند و چگونه این تعاملات بر سرنوشت آن ها تأثیر می گذارد. با مطالعه دقیق این رویدادها، می توانیم مدل های دقیق تری از تکامل ستاره ها ارائه دهیم.
این پدیده، یادآوری است از این که فضا، محیطی پویا و در حال تغییر است و ستاره ها همواره در حال تعامل با یکدیگر هستند. بلعیدن یک ستاره توسط ستاره ی دیگر، یکی از شدیدترین و نمایان ترین این تعاملات است.
در نگاه اول، کشف این ستاره ی بلعنده نه تنها یک دستاورد علمی قابل توجه است، بلکه نشان دهنده ی پیچیدگی و زیبایی جهان هستی است. این رویداد فرصتی برای تفکر در مورد سرنوشت نهایی ستاره ها و جایگاه ما در این کیهان بیکران فراهم می کند.
منبع: diginoy
